1 września

W tym roku nie miałem wakacji w normalnym terminie, ale jakoś się tak złożyło że mam je na początku września. Przed takim wyjazdem jest mnóstwo pracy: pranie, prasowanie, pakowanie, sprzątanie domu, wymiana waluty. Gdy rano wyszedłem na balkon powiesić pranie poczułem coś specyficznego.

Coś dziwnego jest w przyrodzie, że gdzie bym się nie obudził nie patrząc na kalendarz od razu będę wiedział, że jest już 1 września. Powietrze ma wtedy jakiś inny zapach, zmienia się wiatr, słońce. Może to przyzwyczajenie w końcu przez 15 lat mojego życia był to koniec wakacji i początek szkoły. Ale z drugiej strony od 5 lat jest nim 1 październik.

Najbliższa szkoła mieści się jakieś 100 m w linii prostej od mojego bloku. Więc wieszając pranie miałem okazje wysłuchać przemówienia dyrektorki, piosenek na pożegnanie lata no i oczywiście wierszyków dla pierwszoklasistów. Robię się stary i sentymentalny, dlatego zacząłem sobie przypominać jak to było 1 września.
Pierwszy szkolny dzień to rok 1991 ogromny stres, którego nawet perspektywa otwarcia tyty nie była wstanie zmniejszyć. Szczególnie, że moja szkoła była bardzo nowa, tak nowa, że nawet nie było przez pierwszy tydzień ławek, krzeseł, tablic. Tam poznałem pierwszych przyjaciół, znajomych. Choć po ośmiu latach miałem ich dość :P … Później nastąpił 1 września w liceum tu było też sporo stresu a tyty mi nikt nie dał : ( W liceum poznałem najbardziej denerwującą, głośną, wredną i najwspanialszą grupę osób. Liceum było chyba jednym z lepszych okresów mojego życia. Ta dziwna atmosfera przejścia z dzieciństwa w dorosłość w gronie wspaniałych osób ukształtowała mnie takiego, jakim jestem, – czyli denerwujący, głośny, wredny Ja. Muszę przyznać, że moja wychowawczyni miała racja okres liceum zapamiętamy do końca życia.

Niestety potem zmienił mi się dzień pożegnania wakacji na 1 października, który nie ma już tej magii.
Na koniec jeszcze jedna złota myśl mojej wychowawczyni: dziękujcie za wszystko, bo możecie nie mieć okazji podziękować tym, na których najbardziej Wam zależy.

Dziękuje mojej klasie z podstawówki, wychowawcy, dziękuje mojej szalonej klasie w Liceum oraz naszej wspaniałej wychowawczyni.